Starsi czytelnicy być może pamiętają z lat siedemdziesiątych minionego wieku program satyryczny o mniemanologii stosowanej, czyli wyższości świąt Wielkiej Nocy nad świętami Bożego Narodzenia.
Rozdział o Opacie kończy się tym mocnym akcentem: władza opata jest dana z góry dla dobra dusz.
O bilansie życia narodowego
Czy łatwiej jest przeżywać polskość w poezji niż w państwie? Czy w stulecie niepodległości Polacy żyją fantazjami politycznymi i ideologiami narodowymi? Czy mówienie o Polsce przez pryzmat tożsamości ułatwia nam rozumienie rzeczywistości? O bilansie polskiego życia narodowego ostatnich 100 lat u progu roku jubileuszowego z Tomaszem Rowińskim rozmawia Paweł Milcarek.
Opat powinien zawsze pamiętać, kim jest, jak go nazywają i wiedzieć, że komu dają więcej, od tego więcej będą wymagać.
Wszechmogący, wieczny Boże, który rządzisz równocześnie [sprawami] niebieskimi i ziemskimi : wysłuchaj łaskawie błagań Twego ludu; i udziel naszym czasom Twojego pokoju. Przez Pana.
Mamy więc nadzieję, że tegoroczna akcja jest wyjątkiem, który ma służyć przypomnieniu o potrzebie modlitwy w tej sprawie i o istnieniu takiego formularza, który przecież można stosować dowolnie w dni ferialne.
Każdy rodzic i każdy inny naczelny autorytet jakiejś wspólnoty, powinni wiedzieć dobrze, że najprostszą drogą do rozbicia powierzonej im społeczności jest zbyt częste i zbyt łatwe wyróżnianie niektórych jej członków.
Dane te wyglądają zupełnie nieźle w krótkiej perspektywie. Reszta informacji jest już dużo gorsza.
A zatem gdy ktoś przyjął miano opata, powinien uczyć swoich uczniów na dwa sposoby, 12a znaczy to: niechaj wszystko, co dobre i święte okazuje raczej swoim postępowaniem, niż słowami.
Niechaj opat zawsze pamięta, że przed budzącym bojaźń trybunałem Bożym będzie odpowiadał za dwie sprawy: za własną naukę i za posłuszeństwo swoich uczniów.
Widmo Sokratesa ukazuje się w Warszawie, wraz z Festiwalem Platońskim krążącym po różnych obiektach stolicy.
Opat, który zasługuje, aby stać na czele klasztoru, powinien zawsze pamiętać, jakie nosi miano, i czynami dawać wyraz swojej godności.
Jest to rozdział, który de facto ustawił pewną hierarchię w życiu mniszym na Zachodzie: akcenty postawione przez patriarchę mnichów łacińskich sprawiły, że ważniejsze w nim okazało się rozwijanie umiejętności życia społecznego niż ideał samotnej walki.
Z powodu trudności w odbiorze tej liturgii do Mszy w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego przybliżaliśmy się raczej z przekonania niż jakiegoś rodzaju religijnej przyjemności.
O Świętej Rodzinie
Czym jest Święta Rodzina? Czy wzorem dla każdego z nas, którzy żyjemy w rodzinach? Czy może proroctwem, zapowiedzią życia przyszłego, wiecznego? Jakie jest znaczenie Świętej Rodziny w historii zbawienia? Paweł Milcarek rozmawia z Michałem Gołębiowskim, literaturoznawcą.
Mamy zatem założyć szkołę służby Pańskiej. Ufamy przy tym, że zakładając ją nie ustanowimy nic surowego ani nazbyt trudnego.
Gdyśmy więc, bracia, zapytali Pana, kto może zamieszkać w Jego Przybytku, usłyszeliśmy w odpowiedzi, co należy czynić, by w nim zamieszkać.
Gdzie jest, który się narodził, król żydowski? Albowiem ujrzeliśmy jego gwiazdę na wschodzie i przybyliśmy pokłonić się jemu.
Wiele się z dzieje, wiele słów pada – także mocnych – w związku z pożegnalnym listem Justyny Melonowskiej.
Nie mamy kompetencji, by porzucać to, co reprezentuje, nawet jeśli łączą nas z nim wspólne upodobania moralne i estetyczne idące w poprzek tradycji.