Warto zauważyć, że w powszechnej percepcji historii muzyki jej początek ma miejsce tu, gdzie można zaobserwować gwałtowny zwrot i zejście z dotychczasowego jej kursu.

Co zatem marzy się katolikom, którzy dzierżą sztandar rewolucji czułości? Czy marzy się Wam w Polsce społeczne królowanie LGBT zamiast społecznego królowania Chrystusa? 

O wypoczynku

Otium post negotium. Starożytni rozumieli, że człowiek odpoczywa gdy może pracować umysłowo. Nowożytność przyniosła z sobą urlop i "wypoczynek na wczasach" - jako oderwanie od zwykłych warunków życia, wyjazd do miejsc ciekawych i pięknych. O różnych "filozofiach odpoczynku" rozmawiają: Paweł Grad i Paweł Milcarek.

Czy musimy bezwarunkowo poprzeć ruch LGBT, albo zwalczać go per fas et nefas, w bitewnym amoku zapominając o szacunku dla osób?

Wygląda to tak, jakby siewca wychodził na pole, a jego pracy przyświecało słońce. 

Nasze odróżnienia są ważne dla zrozumienia dziejów — ale także ważne dla rozpoznawania bliższych nam czasowo mniej lub bardziej zaawansowanych „renesansów”, „powrotów do źródeł” etc.

O przyczynach liberalnego anachronizmu w sprawie aborcji.

Szkoda, że uznałeś pytania do Ciebie za retoryczne i zamiast dialogować, postanowiłeś się obrazić.

Przykro mi, że to wszystko dzieje się na łamach „Christianitas”, przy aprobacie środowiska. Na tym pozwolę sobie zakończyć udział w tym smutnym doświadczeniu. 

O "Koźle ofiarnym" Rene Girarda     

W cyklu rozmów o Wielkich Księgach - tym razem o "Koźle ofiarnym" Rene Girarda (1923-2015), jednej z najważniejszych książek antropologii kulturowej, zawierającej propozycję klucza do zrozumienia mechanizmu prześladowania i ofiary. Rozmawiają: Paweł Grad, Tomasz Rowiński, Paweł Milcarek. 

Hozjusz, w niemal wszystkich swoich pismach czynił z miłości argument rozstrzygający spory między katolikami i protestantami.

Człowiek musi mieć miejsce na ziemi i przestrzeń do życia. Potrzebuje dachu nad głową. Skoro rodzi się, aby pracować, potrzebuje materiałów i narzędzi, aby móc wykonywać swoją pracę.

W praktyce życiowej między ludźmi widać nierówności, a nie równość.

Czy uważasz, że właściwym podejściem do tych osób jest akceptowanie, czy wzywanie do nawrócenia i wzięcia swojego krzyża? 

Kontynuując rozważania dotyczące urzędu szafarza, św. Benedykt opisuje stosunek mnichów do dóbr ziemskich i mówi, pod jakimi warunkami i w jakiej mierze mogą oni ich używać.

Z dużym zaskoczeniem przeczytałem opublikowany wczoraj tekst Piotra Chrzanowskiego, w którym wprost odnosi się do mnie. Zaskoczyła przede wszystkim obca mi opowieść o rzekomo moich poglądach. 

Łatwo dostrzec, jak ten rozdział wiąże się z poprzednim. Obydwa dotyczą dóbr klasztoru.

Dawidzie, bp Dec leżącego na bruku pana Tomasza broni, a Ty, razem z firmą IKEA, z salonową katolewicą, przy oklaskach publiczności, złożonej także z duchownych, zawzięcie go flekujesz.

Wraz z rozdziałem 31. wchodzimy w tę część Reguły, która reguluje porządek spraw materialnych klasztoru.

Bez wątpienia Reguła celowo nie określa granicy wiekowej ani dla dzieci, ani dla młodzieńców. Do pełnej odpowiedzialności i słusznego rozeznania nie wszyscy dochodzą w tym samym wieku.

Widzenia o Piotrze Oraczu

W cyklu "Cnoty i niecnoty" rozmowa na kanwie średniowiecznego "Widzenia o Piotrze Oraczu" Williama Langlanda (XIV w.). W niepokojącej narracji snu spotykamy postacie reprezentujące wady, ludzkie staranie o nawrócenie, dialogi Zapłaty, Sumienia i Rozumu. Rozmawiają: Justyna Melonowska, Michał Gołębiowski i Paweł Milcarek.

To skuteczna manipulacja dzięki której niejeden chrześcijanin, osłabiony duchem naszej epoki, będzie bardziej skłonny do przyznania racji liberalnym dyskryminatorom, niż do obrony chrześcijańskiego stanowiska.

Ten rozdział zarazem jest dopełnieniem poprzedniego i łagodzi jego surowość. Brat niezdolny do poprawy został wyrzucony. Może się jednak zdarzyć, że działanie łaski dotrze do niego nieco później.

Istnieje przekonanie, zgodnie z którym nieobecność Oblubienicy naznaczyła niemal całą polską tradycję. W przeciągu kilku wieków rozwoju rodzimej literatury kobieta mogła być jedynie „matką” albo „dziewicą”, nigdy zaś kochanką.