Wyraźnie widzimy do czego doprowadziło mieszanie kościelnej rzeczywistości z kulturą i mentalnością postchrześcijańską. Nie można wiecznie młodego wina Ewangelii wlać do starych bukłaków. 

W okresie kiedy abp Bilczewski pełnił pasterską posługę we Lwowie, spędził tam ostatnie lata swego ziemskiego życia również ks. Zygmunt Gorazdowski, prawdziwa perła łacińskiego duchowieństwa tej archidiecezji. Chociaż był słabego zdrowia, powodowany niezwykłą miłością bliźniego poświęcał się nieustannie służbie ubogim. Postać młodego kapłana, który nie bacząc na poważne niebezpieczeństwo zarażenia opiekował się chorymi w Wojniłowie i własnymi rękoma opatrywał ciała zmarłych na cholerę, pozostała w pamięci współczesnych jako żywe świadectwo miłosiernej miłości Zbawiciela.

„To co ty robisz u nas w cerkwi? Przecież wy też mieliście piękną liturgię, sztukę, muzykę, tradycję kościelną. Tylko żeście to wszystko zniszczyli. Nie komuniści, jak w Rosji, tylko wy sami. Przestań wycierać kąty cerkwi, idź do siebie i zajmij się odtwarzaniem i pielęgnowaniem własnych tradycji”.

Można powiedzieć, że są ludzie bez kultury i są ludzie kulturalni. Ale jest też inny podział: na ludzi kultury i ludzi antykultury. Te ostatnie dwie kategorie nie wszystkim rysują się jasno. Wielu też pewno uważa, że takie rozróżnienie jest bez sensu. Będzie ono bez sensu dla tych zwłaszcza, którzy – na przykład – nie rozumieją pojęcia „bluźnierstwo”. Albo go nie uznają.

Wszyscy pragniemy przybliżyć się do tego źródła wody żywej. Wszyscy pragniemy pić z Boskiego Serca, które jest źródłem życia i świętości.

Kiedy przywódcy wielkich instytucji, wśród nich i redaktorzy koncernów medialnych uznają, iż najlepiej określa ich przymiotnik „niezależny” – wiedz, że coś się dzieje.

Na dobre i na złe, przynajmniej od Soboru Watykańskiego II, przewodzi nam w Kościele rzymskim episkopat niemiecki.

Potrzebujemy przewodnika, który wskaże nam drogę. Wychodzi nam na przeciw Jan Chrzciciel, głos wołającego na pustyni (por. Łk 3, 4). To on wprowadzi nas na drogę, którą musimy przemierzyć, jeśli nasze oczy mają «ujrzeć zbawienie Boże» (por. Łk 3, 6). Prowadzeni przez niego, odbywamy naszą podróż wiary, aby wyraźniej zobaczyć zbawienie, którego Bóg dokonał w dziejach, poczynając od Abrahama. Jan Chrzciciel był ostatnim w szeregu proroków, którzy podtrzymywali i podsycali nadzieję Ludu Bożego. W nim przybliżył się czas wypełnienia.

Pius X pisze wprost: „mamy bowiem wielu takich, co w swej głupocie głoszą i propagują tę niebezpieczną metodę wychowania, którą określa się wstrętnym mianem wychowania seksualnego." 

Z rozważań świętego Jana Pawła II poświęconych Litanii do Najświętszego Serca Jezusowego:

Serce Jezusa, odwieczne upragnienie świata! […]
Czy to Serce jest «upragnieniem świata»? Jeśli patrzymy na świat, tak jak on nas widomie otacza, musimy stwierdzić wraz ze św. Janem, że jest on poddany «pożądliwości oczu ...

Kolejnym dobrodziejstwem, przeznaczonym przez Ducha Bożego dla duszy wiernej Mu w działaniu, jest dar mądrości, wyższy nawet od daru rozumu. Oba te dary są ze sobą związane w ten sposób, że dar mądrości pozwala smakować i posiadać to, co zostało ukazane przez dar rozumu ...

Pieśń nad pieśniami jest poematem niezwykłym, żyjącym własnym życiem. Bogactwo opisów przyrody, barw i zapachów w nim opisanych sprawia, że czytając ten biblijny tekst ma się wrażenie, jakby się wchodziło do ogrodu pełnego kwiatów, wonnych drzew, jabłek granatu.

Zarazem ten urzekający tekst ...

Modlimy się:

Sancti nominis tui, Domine, timorem pariter et amorem fac nos habere perpetuum :
quia numquam tua gubernatione destituis, quod in soliditate tuae dilectionis instituis.
Per Dominum.

Źródła

Modlitwa ta pojawia się w Sakramentarzu Gelazjańskim (VI/VII w.), gdzie – z bardzo niewielkimi zmianami – figuruje ...

Z homilii świętego Jana Pawla II wygloszonej do młodzieży na Kubie:

«Jak młodzieniec zachowa ścieżkę swą w czystości? — Przestrzegając słów Twoich» (Ps 119 [118], 9). Psalmista daje nam odpowiedź na pytanie, które musi sobie postawić każdy młody człowiek, jeżeli pragnie prowadzić życie godne ...

Gnostycyzm jest wszędzie. Tak trzeba powiedzieć, ale nie brzmi to zbyt dobrze, ponieważ wygląda na mdły mistycyzm, który nie mówi nam nic i nie nadaje się do żadnej diagnozy, żadnej analizy z historii idei, czy filozofii polityki. Właściwie wydaje się, że tropienie gnozy ...

Święty Jan Paweł II w adhortacji Vita consecrata:

Jakże nie wspomnieć z wdzięcznością wobec Ducha Świętego o wielości historycznych form życia konsekrowanego przez Niego wzbudzonych i nadal obecnych w tkance Kościoła. Można je porównać do drzewa o wielu gałęziach, które tkwi korzeniami w ...

„Oprócz tego pokarmu życiodajnego, jakim jest Eucharystia, dociera do nas niemal codziennie inny pokarm, który niesie spustoszenie nie tylko życia doczesnego, ale i wiecznego. Przykładem takiego zatrutego pokarmu są bluźniercze spektakle, wyśmiewające w ordynarny sposób naszego Zbawiciela. Drwiące z krzyża, który ...

Naszą religię – w warstwie poznawczej – wyróżnia przede wszystkim prawda i nadzieja, i o tym warto mówić ludziom, którzy poznają chrześcijaństwo. Tymczasem można spotkać młodych Polaków, którzy skarżą się, że katechizacja, z której korzystali, dotyczyła przede wszystkim życia i problem ...

Szósty dar Ducha Świętego pozwala duszy wejść na drogę wznioślejszą od tej, którą podążała do tej pory. Wszystkie pięć pierwszych darów kieruje do działania. Bojaźń Boża uniżając człowieka przywraca mu jego właściwe miejsce. Pobożność otwiera jego serce na Boskie poruszenia. Umiejętność pozwala ...

Podobno któregoś dnia profesor Tadeusz Kotarbiński, wymagający filozof i szlachetny ateista, podzielił się w rozmowie jednym ze swoich największych zdziwień: przyglądając się tłumowi idącemu w procesji Bożego Ciała, Kotarbiński pytał, jak to możliwe, by tysiące ludzi manifestowało nabożną cześć dla – jak mówił – cieniutkiego ...

Co jakiś czas w mediach irlandzkich wypływają tematy generowane przez Stowarzyszenie Katolickich Księży (Association of Catholic Priests - zwane dalej w tekście ACP). Ostatnie postulaty przebiły się nawet gdzieniegdzie do polskojęzycznego Internetu, choć w nieco zniekształconej formie, utrudniającej zrozumienie problemu. Postarajmy się zatrzymać nad tym zjawiskiem ...

W roku 1983 święty Jan Paweł II beatyfikując Alberta Chmielowskiego i o. Rafała Kalinowskiego następująco charakteryzował ich osobowości i przesłanie:

Mówi Pan Jezus:
„Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej” (J 15, 9).
Oto dwaj uczniowie Boskiego Mistrza ...